نوشتاری از دکتر سیدعبدالمجید شریف‌زاده که در نشریه «کریاپست» به چاپ رسیده است، منتشر می‌شود.

«بسم ‌الله الرحمن الرحیم

هست کلید در گنج حکیم

«اصلیت ایرانی نظامی»

متفکران، دانشمندان، شاعران، عارفان، فیلسوفان و شخصیت‌هایی از این دست، همه و همه والدین معنوی مردمی هستند که زمانی هموطنان آنان - با هر زبانی - به‌شمار می‌رفته‌اند.

اگر شخصی از نوادگان رییس یک قبیله بزرگ باشد و اکنون پس از استقلال یافتن از آن قبیله بزرگ، بخواهد قبیله‌ای مستقل به نام خود ایجاد کند، ایرادی بر او وارد نیست؛ اما آیا درست است که افتخارها و میراث معنوی قبیله بزرگ را - که همچنان در ابعاد محدودتری وجود دارد - مصادره کرده و به نام خود معرفی کند؟

متأسفانه امروزه کشورهایی کوچک در سرتاسر جهان به‌وجود آمده‌اند که زمانی، بخشی از کشوری بزرگ بودند و بعدها طی درگیری‌ها، جنگ‌ها و معاهده‌ها از آن کشور بزرگ جدا شده و با پیوستن به کشوری دیگر، هر آن‌چه از تاریخ و فرهنگ و ادبیات و فلسفه و اسطوره داشتند، رها کرده‌اند و اینک که برای نخستین‌بار مستقل شده‌اند، در پی ساختن هویتی ملی برای خود دست به هر کاری می‌زنند.

مثالی در این مورد، کمک شایانی خواهد بود. حافظ، شاعر مشهور ایرانی در قرن 14 میلادی است. او در شهر شیراز به دنیا آمد و تمام عمر را در شیراز زیست و در همین شهر درگذشت و مدفون شد. اگر - بر فرض محال - زمانی آن ناحیه به عنوان کشوری جداگانه از ایران مستقل شود، آیا حق دارد حافظ را شاعری غیرایرانی معرفی کند؟ حافظ در یکی از شهرهای ایران با امکاناتی که جو فرهنگی این سرزمین فراهم آورده است، رشد کرد و به موفقیت رسید.

در مورد نظامی نیز باید گفت، شکی نیست که او متعلق به شهر گنجه است و در آن‌جا زیسته، حتا اگر جای دیگری چشم به گیتی گشوده باشد، اما گنجه و دیگر شهرهای ماورای رود ارس تا پیش از تاسیس سلسله قاجاریه در قرن 18 میلادی - که طی قراردادهایی ننگین با نام‌های «گلستان» و «ترکمنچای» این شهرها را به روسیه تزاری واگذار کرد - متعلق به ایران بود. هر چند که بعدها بخشی از زبان و خط نوشتاری مردم آن دیار را تغییر دادند، اما نمی‌توان عضوی جداشده از یک پیکر را با تمام تغییرها، صاحب تمامی داشته‌های آن پیکر دانست.

نکته مهم این‌جا است که مردم آن شهرها در آن زمان تمایلی به جدایی از ایران نداشتند و به واسطه شکست نظامی ایران از روسیه تزاری، تبعیت آن سرزمین را پذیرفتند. جالب توجه است که بخش‌های زیادی از منطقه ماورای رود ارس «داغستان» نام داشت که پس از روی کار آمدن حکومت کمونیستی در روسیه به ویژه در راستای سیاست‌های استالین، «آذربایجان» خوانده شد تا بعدها زمینه‌ساز جدایی آذربایجان اصلی از ایران باشد؛

زیرا یکی از برنامه‌های وسیع سیاسی- فرهنگی شوروی کمونیستی ساختن ملت‌های جداگانه بود تا بتواند از این طریق مانع اتحاد نواحی شمالی ایران و آسیای مرکزی شود و ایالات این مناطق را در نوعی جدال و کشمکش قومی فرو ببرد.

پس در وهله اول با اعلام مردمان این سرزمین‌ها به عنوان یک ملت مستقل، علاقه به استقلال فرهنگی - زبانی - ادبی را در آن‌ها دامن زد و برای هر یک از یک نماد فرهنگی - ادبی سود برد. در مورد آذربایجان نیز شخص نظامی انتخاب شد تا هویت‌بخش این ملت قلمداد شود، اما از آن‌جا که نظامی، یک ایرانی محسوب می‌شد، لازم بود تا ملیت او با ملیت مردمانی که اینک در آذربایجان ساکن هستند - یعنی ترک‌زبانان - تطبیق یابد؛ در نتیجه فعالیت‌های فرهنگی و ادبی جهت ترک نشان دادن و ترک معرفی کردن نظامی آغاز شد و گسترش یافت. اندک‌ اندک نیز این امر در باور مردم آن خطه رسوخ پیدا کرده و محققان آن‌جا نیز در پی اثبات این امر برآمدند. متأسفانه در این راه، بسیاری از متعصبان فرقه پان‌ترکیسم با جعل کردن اشعاری با مضمون ترک بودن نظامی از زبان او، کوشیدند با دروغ بیش از پیش این عقیده غلط را رواج دهند. یکی از ابیاتی که در این فرآیند جعل شد، بیت زیر بود که بسیاری نیز بدان استناد می‌کنند:

پدر بر پدر مر مرا ترک بود، به فرزانگی هر یکی گرگ بود

یعنی: «نسل من پدر در پدر ترک بودند و هر کدام از آنان در حکمت و فرزانگی مانند گرگ بودند.»

اما این بیت دو مشکل عمده دارد. اول این‌که در هیچ‌یک از نسخه‌های معتبر اشعار نظامی و خمسه دیده نشده و دوم این‌که دارای ایراد قافیه‌یی است که غیرممکن است توسط شاعر چیره‌دست و ماهری چون نظامی به وجود آید. در علم عروض و قافیه، حرف ک نمی‌تواند با حرف گ «حرف رَوی» محسوب شود و قافیه غلط می‌شود. در نتیجه ترک و گرگ، قافیه هم نیستند.

برخی نیز اشعاری به زبان ترکی سروده و به نظامی منتسب کرده‌اند که دانش نسخه‌شناسی به راحتی خلاف این امر و دروغ بودن آن را اثبات می‌کند.

همچنین برخی از متعصبان ادعا می‌کنند، دیوانی از نظامی به زبان ترکی پیدا شده، اما تحقیقات محققان ثابت کرده که این دیوان متعلق به یک شاعر ترک عثمانی به نام نظامی قونوی (Nizami Qunavi) در سده 15 است. برای اطلاع از این موضوع مراجعه شود به:

See:

Tabrizi, Mohammad Ali Karim Zadeh. "The (supposed) Turkish Diwan of Nizami Ganjavi!”, Iranshenasi, Seventeenth year, Volume 3, 2005.

See also:

(Osman G. Oguzdenli, "Nezami Qunavi” in Encylopedia Iranica)

همان‌طور که در اغلب این موارد دیده می‌شود، مقالاتی از این دست که متاسفانه رو به فزونی است، کاملا غیرعلمی و نژادپرستانه است که نمونه بارز آن‌ها، مقاله‌ای است با عنوان:

«The Nizami of Azerbaijan and the world»

که کاملا یک‌سویه و غیرعلمی، بدون ذکر منبع و ماخذ معتبر نگاشته شده است.

در ضمن یک نکته دیگر هم باقی می‌ماند. اگر نظامی، ترک‌تبار است، پس چرا بیش‌ترین اشعارش در مورد داستان‌های عاشقانه ایرانی مانند «خسرو و شیرین» و «بهرام گور (هفت پیکر)» است؟ این رویکرد نظامی به داستان‌های اصیل ایرانی نشان می‌دهد، او از فرهنگ ایرانی برخاسته و بالطبع شعرش نیز در خدمت همین فرهنگ و اندیشه است.

موضوعی دیگر که جالب به نظر می‌آید، مادر نظامی است. خود نظامی در ابتدای منظومه «لیلی و مجنون» نام مادرش را «رئیسه» و تبارش را «کُرد» اعلام می‌کند.

گر مادر من رئیسه کرد مادر صفتانه پیش من مرد

یعنی: «اگر مادر من که رئیسه نام داشت و کُرد بود، همانند یک مادر پیش من درگدشت...»

و از این بیت مشخص می‌شود که حداقل مادر نظامی کُرد بوده و نه تُرک. در مورد زادگاه نظامی نیز برخی از روایت‌ها وجود دارد که مولد او را شهرهای «ری» یا «تفرش» می‌داند که شاید حقیقتی در ورای آن وجود داشته باشد.

در این‌جا لازم است که توضیحی درباره ریشۀ لغوی واژه «آذربایجان» داده شود. هنگامی که ایران هخامنشی- که یونانیان پرسپولیس persis می‌خواندند و به تَبَعِ آن در زبان انگلیسی پرشیا Persia نامیده می‌شود- به تصرف اسکندر مقدونی درآمد، هویت خود را حفظ کرد و نخستین جای ایران که از سلطه یونانیان خارج شد بخشی از ساتراپ ماد بود و به دلیل این‌که یک سردار ایرانی هخامنشی به نام Atpopat که در متون یونانی Atropates ذکر شده مسبب این کار بود، این خطه به نام او Atropatene نام گرفت که در دیگر زبان‌ها مانند ارمنی Atrpatkan خوانده می‌شد و به مرور زبان در لهجه‌ها و زبان‌های گوناگون به «آذربایجان» تغییر یافت.

atr از ātar- زبان اوستایی آمده که در زبان فارسی میانه اشکانی یا پهلوی اشکانی یا پارتی و فارسی میانه ساسانی یا پهلوی ساسانی ādur خوانده می‌شود. در زبان فارسی دری این واژه به صورت āzar استفاده می‌شود.

pat نیز از pā(y)- زبان اوستایی و فارسی باستان به معنای «پاییدن» و «نگهبانی کردن» آمده است. این ریشه در زبان‌های فارسی میانه اشکانی و فارسی میانۀ ساسانی به صورت pāy-pādan یه معنای «پاییدن» و «نگهبانی کردن» آمده و در زبان فارسی دری نیز به صورت pāy-pādan,pāyīdan استفاده می‌شود.

بنابراین حتا نام آذربایجان نیز ریشه در زبان‌های ایرانی دارد و مشخص است که حتا از نظر ریشه‌شناسی زبانی نیز، این سرزمین اصلی ایرانی دارد. بنابراین اشخاص برجسته آن به خصوص آنانی که متعلق به گذشته هستند، نباید غیرایرانی قلمداد شوند.

اکنون موضوع را از منظری دیگر بررسی می‌کنیم. از منظر اشعار خود شاعر. نظامی تمام اشعارش را- که علم نسخه‌شناسی تایید می‌کند - به زبان فارسی سروده و حتا یک بیت به زبانی غیز از ایرانی ندارد. آیا کسی که مثلا ترک باشد، نباید چند بیت برای دل خود و با زبان مادری‌اش بسراید؟

نظامی در اشعاری که انتساب‌شان به او قطعی است، بارها از ایران نام برده، اما اشاره‌ای به آذربایجان نکرده است. نکته جالب این‌جاست که نظامی همواره از ایران با احترام و علاقه یاد می‌کند. برای مثال در منظومه «هفت پیکر» یا «هفت گنبد» در بخش «دعای پادشاه سعید علاءالدین کرپ ارسلان» می‌گوید:

همه عالم تن است و ایران دل نیست گوینده زین قیاس خجل

چون‌که ایران دل زمین باشد دل ز تن به بود، یقین باشد

یعنی: «تمام جهان مانند یک پیکر و ایران مانند قلب آن است و شاعر از این‌که چنین مقایسه‌ای می‌کند، خجالت‌زده نیست؛ زیرا همان‌گونه که قلب از تن اهمیت بیش‌تری دارد، ایران نیز از همه جهان بهتر است.»

آیا یک غیرایرانی می‌تواند در مورد ایران این‌گونه شعر بسراید؟

همچنین او در منظومه «لیلی و مجنون» در بخش «سبب نظم کتاب» می‌سراید:

خاصه ملکی چو شاه شروان شروان چه! که شهریار ایران

یعنی: «بخصوص که فرمانروایی مانند پادشاه شروان - که در آن زمان یکی از ایالات ایران در ناحیه آذربایجان بود - به حدی عظمت دارد که نه در حد پادشاه شروان! بلکه در حد پادشاه ایران است.»

و در این‌جا فرمانروایی بر ایران را در معنای کل از فرمانروایی بر شروان در معنای جزء، برتر می‌شمارد.

در مورد دیگر، موارد ایرانی بودن نظامی دیگر استادان دانشمند، مقاله‌ها و کتاب‌های بسیار نوشته‌اند که نویسنده را از ادامه مطلب معاف می‌دارد.

نگارنده: سیدعبدالمجید شریف‌زاده

عضو امنای بنیاد فردوسی، رییس گروه هنرهای سنتی فرهنگستان هنر و دکترای پژوهش هنر

طرح نمایندگان شمال غرب کشور برای بازنگری در قرارداد ترکمنچای

نماینده مردم اردبیل از تلاش نمایندگان استان‌های شمال غرب کشور برای بازنگری در قرارداد ترکمنچای و الحاق آذربایجان به ایران خبر داد.

کمال‌الدین پیرموذن نماینده مردم اردبیل و رئیس مجمع نمایندگان این استان در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، از تلاش برای تهیه طرحی برای بازنگری در قرارداد ترکمچای توسط نمایندگان شمال غرب کشور خبر داد و گفت:  نمایندگان آذری زبان مجلس به زودی این طرح را نهایی خواهند کرد.

وی افزود: با توجه به اتمام قرارداد ترکمنچای، مجمع نمایندگان استان‌های شمال غرب کشور مصمم هستند در جهت بازنگری در قرارداد ترکمنچای اقدام کنند.

نماینده مردم اردبیل گفت: تلاش داریم با استفاده از پتانسیل و ظرفیت تمامی صاحب منصبان ذیربط بتوانیم حق مسلم خود را بگیریم.

نماینده مردم ارومیه در مجلس گفت: کشور آذربایجان در برخورد با مردم منطقه هوشیارانه عمل کند در غیر این صورت مجبور می‌شویم تا عهدنامه‌های ننگین گلستان و ترکمنچای رادر مجلس مورد بررسی قرار دهیم. 
 
به گزارش خبرگزاری تسنیم، نادر قاضی‌پور نماینده مردم ارومیه در مجلس در نطق میان‌دستور خود در صحن  علنی مجلس گفت: من به نمایندگی از همه نمایندگان استان‌های شمال غربی کشور به کشور آذربایجان اخطار می‌دهم که اگر این کشور به برخی رفتارهای خود با مردم منطقه و مرزنشینان ادامه دهد، عهدنامه‌های ننگین گلستان و ترکمنچای را در مجلس بررسی می‌کنیم.
 
وی گفت: کشور آذربایجان در برخورد با مردم منطقه هوشیارانه عمل کند، در غیر این صورت مجبور می‌شویم تا عهدنامه‌های ننگین گلستان و ترکمنچای ر ادر مجلس مورد بررسی قرار دهیم.

 

 

جشن ملی نوروز در ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان )

 

جمهوری آذربایجان فعلي که در کتب تاریخی به نام اران و شروان ایران ناميده شده  است كه طي قراردادهاي استعماري روس از خاك ايرا ن جدا شد و البته اين جدايي يك جدايي جغرافيايي است و رسم و سنت ها همان رسوم و سنن ايراني است كه در اران و شروان جريان دارد هرچند كه جريان فعلي كه  حكومت را بر عهده دارد سعي در كمرنگ نمودن تاريخ واقعي براي نسلهاي كنوني دارد اما نتوانسته حتي با عوض نمودن تاريخ از شمسي به ميلادي و عوض نمودن خط نوشتاري مردم را از سنن واقعي خويش جدا كند ونوروز كماكان جشن ملی شناخته مي شود .  از دیدگاه نژادی , فرهنگی و تاریخی مردم باکو , دربند , آران و شروان ( جمهوری آذربایجان ) ایرانیانی هستند که طی قراردادهای استعماری روس و انگلیس از بدنه ملت ایران جدا شده اند .
نوروز که به کهن ترین جشن دنیا مشهور است مایه مباهات هر ایرانی محسوب می شود . زیرا فلسفه های شگفت انگیزی را درون خود دارد که موجب این چندین هزار سال ماندگار شده است و این ایرانیان بودند که چنین شکوه و عظمتی ابدی را به دنیا هدیه کردند . آذربایجان نیز یکی از پایگاه های اصلی تمدن ایرانی است که در پیش از اسلام به آتروپاتان مشهور بوده است . امروزه نوروز در ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) بسیار مفصل و با شکوه برگزار می شود و شباهت و نزدیکی سنت ها و آیین های نوروزی آن کشور به نوروز ایران بیش از دیگر کشورهای همسایه است.

در هفته پیش از نوروز در شهر باکو جنب و جوش زیادی به چشم می خورد. نرده ها و تیرهای چراغ برق را رنگ می کنند، میدان های شهر گلکاری می شوند، همه جا رنگ نو به خود می گیرد و بسیاری از مغازه ها در ویترین های خود یک سینی سبزه می گذارند.

در نزدیکی ایستگاه راه آهن باکو که به آن واغزال می گویند، سبزه، مهمترین نماد بهاری، به مغازه گل فروشی جلوه خاصی داده است. گل فروش صدها سبزه را با سلیقه چیده و آنها را تزئین کرده و مشتریان زیادی را به سوی خود جلب می کند. آذری ها به سبزه «سمنی» می گویند و همچون ایرانیان از چند هفته پیش از عید به تهیه آن می پردازند. اما از چند دهه پیش به این سو، جوان ترها به جای سبز کردن سنتی سمنی در خانه، به خریدن آن بسنده می کنند.

شیرینی های رنگارنگ و جنب و جوش کارکنان شیرینی پزی های باکو نیز گویای گسترش فعالیت آنها در این روزهاست. از بین شیرینی های گوناگون، دو نوع آن ویژه نوروزاند و عمدتاً در این روزها تهیه می شوند: شکر بوره و باقلوا. باقلوا که انواع آن در کشورهای دیگر نیز یافت می شود یکی از اجزاء مهم سفره نوروزی در باکوست. شکر بوره به قطاب شباهت دارد ولی چند برابر بزرگتر از آن است.
از آیین های دیگر نوروزی در نزد مردم آذری آذربایجان خانه تکانی است که در روزهای قبل از عید، همچون ایران با کمک همه اعضای خانواده انجام می شود. هر خانه باید در روزهای نوروز برای مهمان های سرزده آماده باشد. در گذشته مردم از سبزه سبز کرده خود سمنو درست می کردند. سمنو را نیز«اصفهان حلواسی» یا حلوای اصفهان می نامند.

چهارشنبه سوری نیز در آذربایجان برگزار می شود و به آن چهارشنبه آق شامی می گویند. مردم در آذربایجان به جای آخرین چهارشنبه سال، آنچنان که در ایران مرسوم است، چهار چهارشنبه باقی مانده از سال را به عنوان نماد آب، باد، خاک و آتش جشن می گیرند. «پروفسور نبی اف» که مطالعات زیادی درباره نوروز کرده، معتقد است که مراسم این چهارشنبه ها از روزگاران پیش باقی مانده و جنبه ای فلسفی دارد.
او در این باره می گوید: «این عید ملی به آفرینش انسان مربوط است. درک انسان از هستی با چهار عنصر آب، باد، خاک و آتش پیوند می خورد. از یک ماه مانده به عید نوروز در چهارشنبه های آخر سال جشن ها و مراسم مختلفی برگزار می شد که تا به امروز باقی مانده و به ما هم رسیده است.»
با وجود این امروزه از بین این چهار چهارشنبه تنها چهارشنبه آق شامی است که با شکوه زیاد برگزار می شود. در شام این روز در کوچه های باکو بخصوص در محله ایچری شهر بوته های بزرگ آتش افروخته می شود و پسرها و دخترها از روی آن می پرند. این مراسم با آنکه در دوره هایی از حکومت شوروی ممنوع بوده، ولی تا امروز به خوبی حفظ شده است.

باور به آتش به عنوان عنصری پاک کننده و برای دور کردن شر، از گذشته در فرهنگ های مختلف وجود داشته است. در ایران باستان نیز آتش عنصری مقدس بوده و ستایش می شده است.
در بعضی مراسم این عید، علائم زرتشتی خود را نشان می دهد. افروختن آتش و پریدن از روی آن و روشن کردن شمع از جمله آئین های زرتشتی است که به ما رسیده. بدین سبب زرتشتیان تصور می کنند که این جشن تنها از آنِ آنان است. بعد از آتش بازی بعضی بچه های آذری «پاپاق آتماق» می کنند که شبیه مراسم فالگوش در ایران است. در مراسم «پاپاق آتماق» یا کلاه گردانی اکثراً پسرها شرکت دارند. آنها درِ خانه همسایه را می زنند و صاحب خانه در کلاه آنها چیزهای خوردنی مانند شکر بوره، باقلوا، فندق، سیب و شکلات می گذارد.

 

نوروز ایرانی در باکو و اران و شروان و دربند

بعضی دختران نیز در این شب فالگوش می ایستند که به زبان آذری «گولاخ فالی» می گویند. آنها مخفیانه به سخنان همسایه گوش می دهند و آن را چنین تفسیر می کنند: «من پیش همسایه فال گوش ایستادم و شنیدم که مادری به بچه اش می گفت چراغ ها را روشن کن. برگشتم و از مادرم پرسیدم تعبیرش چیه؟ مادرم گفت که سال نو با روشنایی شروع می شه. تو چی شنیدی؟»

بعدازظهر روز آخر اسفند یا بیستم مارس، روز پیش از نوروز، گورستان های باکو مملو از کسانی است که به تعداد رفتگانشان، سینی های سمنو در دست دارند. بر روی بعضی گورها دو یا سه سینی سبزه گذاشته شده که نشانه این است که خانواده های چندی از خویشان آنجا حضور یافته اند. منظره گورستان در این روز حیرت انگیز است، گویی آذری ها مردگان خویش را نیز در جشن نوروز شرکت می دهند.
در شب پیش از نوروز همه افراد خانواده، در خانه یکی از بزرگترها جمع می شوند و شام را با هم می خورند. مهمترین و اصلی ترین خوراک نوروزی در آذربایجان ماهی است که باید حتماً سر سفره باشد. روی سر ماهی حلقه ای قرار می دهند که آن را باید بزرگترین دختر دم بخت خانواده در انگشت خود کند. براساس باورهای مردم، این کار دختر را خوشبخت می کند.

 دبیرکل حزب‌الله ایران که خود را کاندیدای انتخابات آینده ریاست جمهوری معرفی کرده است، طی سخنانی وعده‌های تبلیغاتی انتخاباتی خود را مطرح کرد.

به گزارش ایسنا، آیت‌الله سیدمحمدباقر خرازی در مراسم افتتاح رسمی دفتر نمایندگی روزنامه حزب‌الله در بندرعباس، با بیان این‌که «حزب‌الله یک جریانی در متن دین است» تصریح کرد: یعنی هرکدام از حقایق دین ما دارای سه وجه فردی، مجموعی و اجتماعی هستند. فردی که در طول تاریخ تشیع بر روی آن کار زیاد شده است، بعد اجتماعی و حاکمیتی را مرحوم نواب و امام مطرح کردند و با اولین جرقه‌های آن نظام شاهنشاهی بر هم ریخت و انقلاب پیروز شد، ولی بعد سوم که همان بعد اجتماعی است، همچنان در غفلت قرار گرفته است. مرحوم شهید بهشتی اصل آن را خوب فهمید ولی نتوانست به آن برسد. برای او فرصتی باقی نماند.

وی هم‌چنین ابراز عقیده کرد: در روابط قانونی با غرب به معامله خواهیم پرداخت و آن‌ها را واردار خواهیم کرد همان‌گونه که پس از 99سال گسست هنگ کنگ به چین را پذیرفتند، باید با عمل به قرارداد ترکمانچای که 99سال از آن گذشته، سرزمین‌های شمالی را شرعا به ایران بازگردانیم.

نایب رئیس دوم کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به سابقه جمهوری آذربایجان و یادآوی این کشور که زمانی جزیی از خاک ایران بوده است، گفت: ما اجازه نخواهیم داد، این کشور‌ها به هویت ملی و اسلامی ما توهین کنند؛ هیچ قدرتی، اجازه دخالت و تفرقه افکنی در ایران را ندارد.

به گزارش «تابناک»، حقیقت‌پور افزود: متأسفانه برخی کشور‌ها با برنامه‌ریزی در حال راه انداختن یکسری تفرقه‌ها در میان جوانان کشورمان هستند؛ سفیر ترکیه با لباس قرمز در بازی تراکتور سازی با پرچم ترکیه این تیم را تشویق می‌کند، تار ایرانی به نام جمهوری آذربایجان ثبت جهانی می‌شود و مولوی به نام کشور ترکیه درمی‌آید. این‌ها گمان نکنند که می‌توانند با این کارها در قومیت‌های ایرانی راه یابند و باعث تفرقه در میان آنان شوند.

ذکر این مهم لازم است، منصور حقیقت‌پور در مطلبی که در تاریخ ۲۱ دی ماه با نام «مایلم گلستان و ترکمنچای را دگر بار در آیینه ارس تماشا کنم»، خطاب به نمایندگان مجلس ملی جمهوری آذربایجان به ویژه سیاوش نوروزاف نگاشته بود، مباحث بیشتر و عمیق‌تری را با همتایان آذری خود در میان گذاشته و خواستار پاسخگویی آنان شده بود که به رغم انتشار گسترده آن در رسانه‌های آذری، پاسخی از سوی سیاوش نوروزاف یا دیگر نمایندگان آذری داده نشد؛ بنابراین، نایب رئیس دوم کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی با نگارش نامه‌ای، ضمن طرح برخی مسائل جدید، بار دیگر از نمایندگان پارلمان باکو برای گفت‌و‌گوی صمیمی دعوت کرده است.

متن نامه اخیر دکتر حقیقت‌پور به شرح زیر است:

بسمه تعالی

از پارلمان تهران

به پارلمان باکو

سلام نوروز خان

قریب یک ماه از تاریخ نگارش آخرین نامه‌ام به شما می‌گذرد، لیکن جنابعالی تا کنون بر خلاف اظهارات خود که در نامه‌های قبلی‌تان برای مناظره اعلام آمادگی نموده بودید، پاسخی به پیشنهادهای مشخص و شفاف اینجانب نداده‌اید؛ لذا لازم دیدم با نگارش این نامه، دوباره از شما برای انجام گفت‌و‌گویی صمیمی و متقابل در ایران و جمهوری آذربایجان دعوت کنم تا در حضور اصحاب علم و رسانه دو کشور در خصوص واقعیت‌هایی که مدت‌هاست در پوششی از تحریف کتمان شده‌اند، گفت‌و‌گو نماییم.

نوروز خان؛ چند روز پیش میلاد پیامبر اکرم (ص) را پشت سر گذاشتیم، می‌دانم که این روز در کشور شما تعطیل رسمی نیست. راستی به عنوان یک مسلمان، اقدامی برای تعظیم این روز در جمهوری آذربایجان انجام داده‌اید؟ آیا اصلا ‌شناختی از پیامبر دارید؟ می‌دانید که ایشان تا چه اندازه به کرامت انسان‌ها توجه می‌نمودند و می‌دانید چه اهمیتی به حجاب زنان می‌دادند؟‌‌ همان حجابی که اکنون چند سالی است آن را رسما در مدارس متوسطه و به صورت غیر رسمی در کل جمهوری آذربایجان ممنوع نموده‌اید؟ البته می‌دانم که شما در مجلس مصوبه‌ای در این خصوص نداشته‌اید، ولی آیا شما نمی‌توانید به بخشنامه ضد اسلامی وزیر تحصیل کشورتان واکنش نشان داده و آن را لغو نمایید.؛ آیا نمی‌توانید ممنوعیت صدور اسناد هویتی با پوشش اسلامی را لغو نمایید و...؟!

راستی آقای نوروزخان شما به عنوان نماینده پارلمانی که از جمله اقدامات آن، لغو ممنوعیت همجنس بازی در کشورتان است، چه احساسی دارید؟ آیا می‌دانید عضویت در شورای اروپا و یا هر سازمان و نهاد بین‌المللی دیگر به قیمت زیر پا گذاشتن قوانین مسلم اسلامی چه عواقب ناخوشایندی در دنیا و آخرت دارد و... ؟

آقای نوروزخان، قرار بود اول نوروز در دو سوی ارس و در یک اقدام نمادین، همدیگر را ملاقات کنیم. نگرانم شما با آن تقویم میلادی که به جای تقویم ملی و اسلامی‌تان به شما عرضه داشته‌اند، نتوانی روز اول نوروز را تشخیص دهید. اصلا آیا شما و دوستانتان در پارلمان باکو به این اندیشیده‌اید که روس‌ها چرا تقویم اسلامی و الفبای قرآنی شما را گرفتند و در مقابل تقویم میلادی و الفبای کریل را به شما دادند؟! آیا در کشورتان و در پارلمان این آزادی وجود دارد که بتوانید در این خصوص گفت‌و‌گو کنید؟ آیا می‌دانید با مصادره تقویم اسلامی و الفبای قرآنی ظلم بزرگی به تاریخ و فرهنگ شما وارد شده است؟ آیا نمی‌خواهید برای جبران آن و بازگرداندن تقویم به تقویم ملی و اسلامی خویش که‌‌ همان تقویم هجری شمسی است، کاری انجام دهید؟ اگر در پارلمان باکو همین یک کار را بتوانید اجرایی نمایید، خدمت بزرگی به مردم مسلمان جمهوری آذربایجان نموده‌اید، چرا که آنان راحت‌تر می‌توانند مناسبت‌های ملی و اسلامی خویش را تعظیم کنند.

آقای سیاوش نوروزاف! همچنان منتظر پاسخ شما هستم. امیدوارم در خصوص آنچه در این نامه مذکور افتاد تفکر نمایید، چه این که در فرهنگ اسلامی تفکر ارزش والایی دارد.

منصور حقیقت‌پور، نماینده مردم اردبیل، نیر و سرعین در مجلس شورای اسلامی

دکتر حمیداف :

دولت باکو از گرایش  روزافزون مردم به ایران واهمه دارد

 

به دنبال انجام مصاحبه های دنباله دار و هفتگی توسط برخی کارمندان ریاست جمهوری باکو علیه ایران ، دکتر عاکف حمیداف کارشناس مستقل سیاسی در باکو ، با مضحکه دانستن مصاحبه های اداری و سفارشی کارکنان نهاد ریاست جمهوری از جمله مصاحبه های هفتگی فردی به نام " مبارز احمد یوغلی " گفت : نامیرده  کارمند کاخ ریاست جمهوری  باکو است که با دستگاه امنیتی الهام علی اف موسوم به ام – تی – ان نیز روابط نزدیکی دارد و تردیدی نیست که مصاحبه های وی به سفارش مسولان امنیتی انجام میشود.

به گزارش واحد خبر حرکت آزادیبخش ایران شمالی به نقل از " اسلام سسی " ( صدای اسلام ) دکتر حمیداف  گفت : به دنبال تشنجهای اخیر در روابط باکو با ایران که به علت سفرهای پی در پی مقامات صهیونیستی به باکو ، خرید چندین میلیارد دلار سلاح توسط دولت باکو از اسراییل ، تامین نفت رژیم صهیونیستی توسط دولت باکو و همکاری دولت باکو در ترور دانشمندان هسته ای ایران  به وقوع پیوست ، تبلیغات رژِم باکو علیه ایران تشدید شد . اگر چه این تبلیغات همواره وجود داشته است اما اخیرا تشدید شده و کار به جایی رسیده که به سفارش مسولان امنیتی  برخی کارمندان دولتی از جمله مبارز احمد یوغلی موظف شده اند به صورت مستمر مصاحبه های مطبوعاتی علیه جمهوری اسلامی انجام دهند.

دکتر عاکف حمیداف گفت : این شخص اخیرا مصاحبه کرده و گفته است که در ایران پیرامون نهادهای قانونی درباره روابط با دولت باکو اختلاف نظر جدی وجود دارد و گفته است که دولت ایران از ایده " آذربایجان واحد " میترسد ! اما واقعیت امر این است که از دوره شوروی مقامات  حزب کمونیست و اکنون مقاما ت حزب ( یئنی آذربایجان ) از گرایش مردم برای  الحاق به ایران نگران هستند و واهمه دارند . این  یک واقعیت تاریخی است که  جمهوری آذربایجان که در ایران به آن " ایران شمالی " گفته میشود  با جنگ و زور از ایران جدا شده و مردم ما  هرگز به این جدایی راضی نبوده اند.

حمید اف افزود : مسلمانان قفقاز بعد از جدایی از ایران هرگز روی خوش ندیده اند و کشته شدن صدها هزار تن از مسلمانان قفقاز بخصوص آذریهای قفقاز در جنگ جهانی اول ، تصفیه های خونین استالین ، جنگ جهانی دوم و جنگ قره باغ از مصیبتهایی است که به علت جدایی از ایران متحمل شده ایم و  از اینها مهمتر اینکه  مسلمانان قفقاز بعد از جدایی از ایران اسیر حکومتهای دیکتاتوری و ضد اسلامی بوده اند . از حکومت روسیه تزاری تا حکومت حزب کمونیست روسیه و اکنون حزب ضد اسلامی حیدر علی اف . هر سه این حکومتها در جهت ضد اسلامی مشترک اند . با این حال  در حکومت کنونی ، نفوذ صهیونیستها در کشور نیز بر دردهای ما اضافه شده است.

حمیداف افزود : تردیدی نیست که  اگر فضای تبلیغاتی سالم باشد و مردم جمهوری آذربایجان با واقعیتهای ایران اسلامی بخصوص واقعیت های استانهای آذری نشین آشنا شوند ، گرایش برای الحاق به ایران تشدید خواهد شد . به همین دلیل دولت باکو و نیز رسانه های غربی که به زبان آذری برنامه پخش می کنند ، تلاش دارند تا سیمایی منفی از ایران در ذهن مردم جمهوری  آذربایجان ( ایران شمالی ) ترسیم کنند و از الحاق دوباره مردم  به وطنی که از ان جدا شده اند جلوگیری کنند.

وی افزود : ایده پان آذریسم مانند دیگر ایده های مشابه از جمله پان ترکیسم ، پان عربیسم ، پان فارسیسم ، پان کردیسم  یک ایده ضد اسلامی و نژادپرستانه است که  ریشه در تئوریهای نژادپرستانه و ضد اسلامی اروپایی ها دارد . دولت باکو با طرح این ایده تلاش میکند تا با گرایشات اسلامی و ایرانی مردم مقابله کند. ولی سطح فکر و فرهنگ نخبگان و فرهیختگان مسلمان بالاتر از ان است که در دام اینگونه ایده های کلیشه ای و نژادپرستانه و قومی گرفتار شوند.

دکتر حمیداف گفت : اگر دولت ایران سیاستهای هوشمندانه ای درباره  مسلمانان قفقاز داشته باشد و با نگاه به دیروز و آینده ، راهبرد حمایت های اموزشی – سیاسی  و اقتصادی از مسلمانان قفقاز را طرحریزی کند ، تردیدی نیست که آینده منطقه آینده روشنی خواهد بود . مهم این است که سیاستهای ایران بایستی طوری باشد که مسلمانان قفقاز که اغلب شیعه هستند باور داشته باشند که دولت ایران تکیه گاه انهاست . در اینصورت خود آنها تصمیم خواهندگرفت که لکه های سیاه گلستان و ترکمانچای را چگونه باید از دامن تاریخ پاک کرد.

 

نگاهی نو به سرزمین‌های ایرانی که در طول زمامداری پادشاهان بی لیاقت و ضد ملی حاکم بر ایران در کمتر از دویست سال گذشته از ایران تجزیه شده‌اند بسیار آموزنده خواهد بود. این سرزمین‌ها یا بر اثر جنگ‌های نابرابر و یا با قرارداد‌های خفت بار و تحقیر آمیز منعقد شده بین شاهان ضعیف ایران و قدرت‌های استعماری  بر ایرانیان تحمیل شده است از این روی مرور تاریخ معاصر و حوادث غم انگیز تجزیه ایران بزرگ می‌تواند ما را در  شناخت حدود واقعی مرز‌های ایران بزرگ و حفاظت هر چه جدی تر از ایران امروز که یک سوم سرزمین‌های واقعی ایران بزرگ را در بر می‌گیرد مصمم تر سازد.

بی لیاقتی قاجاریان و از دست دادن ۷۰ درصد از سرزمین های ایران بزرگ

نقشه‌های ایران پیش و پس از قاجاریه نشان از تجزیه بخش‌های متعددی از ایران دارد بخش‌هایی که به ویژه در دوران  37 ساله حکومت فتحعلی شاه قاجار پس از جنگ‌های پردامنه ایران و روسیه از ایران جدا شدند به بیش از 273000 کیلومتر مربع می‌رسند و در دوران  حدودا پنجاه ساله  حکومت ناصرالدین شاه قاجار نیز جدایی بیش از 2196500کیلومتر مربع از سرزمین‌های تاریخی ایرانیان به وقوع پیوست و آخرین تجزیه نیز در سال 1970 با جدا شدن استان چهاردهم ایران یعنی بحرین به وقوع پیوست. آن چه در این میان حایز اهمیت است این که پس از جدایی غیر قانونی بحرین از ایران در سال 1970 میلادی که هیچ گاه به تایید ملت ایران نرسیده توطئه دشمنان ایران زمین برای ادامه تجزیه ایران همچنان در دست اجرا است که این بار با بهانه‌هایی نظیر تنوع زبانی و گویشی اقوام ایرانی و تبلیغ فدرالیسم قومی سیاسی ابعاد و شکل جدیدی پیدا کرده است. نقشه‌های شوم برنارد لوییس انگلیسی جهت تبدیل ایران به ایرانستان که در نقشه پیوست نمایان است و نقشه تهیه شده توسط رالف پیترز و نیز نقشه خاورمیانه بزرگ با ایران تجزیه شده تنها بخشی از زوایای توطئه‌های موجود برای تجزیه باقیمانده سرزمین‌های بزرگ ایران ارزیابی می‌شود که هوشیاری هر چه بیشتر ایرانیان به ویژه دست اندرکاران سیاست خارجی ایران  را برای مقابله با هر اقدامی که منافع بلند مدت ملی و تمامیت ارضی ایران را توسط بیگانگان ضد ایرانی فراهم نماید به ویژه در شاخاب پارس و دریای کاسپین می‌طلبد.

نقشه سرزمین‌های ایرانی در سال 1814(پس از قرارداد گلستان که بخش عمده قفقاز از ایران جدا شد)

 نقشه تجزیه ایران در قرارداد 1907(که عملی نشد) 



سرزمین‌های جدا شده از ایران تا پایان دوره قاجاریه

 نقشه تجزیه ایران و تبدیل آن به ایرانستان توسط پدر تجزیه ایران برنارد لوییس(1978)




 نقشه تجزیه ایران توسط رالف پیترز




نقشه تجزیه ایران توسط پنتاگون

 نقشه واقعی سرزمین تاریخی ایران(تهیه شده توسط اطلس عرب) 

دکتر میر مهرداد میرسنجری

سایت تابناک